મૌલવીના ગામ વચ્ચે મય પીવાનું મન થયું

મૌલવીના ગામ વચ્ચે મય પીવાનું મન થયું,
આ તમારા પુણ્યને પડકારવાનું મન થયું.

સાવ ચીંધરેહાલ આખી જિંદગી ભટક્યા કર્યું,
આખરી ક્ષણને હવે શણગારવાનું મન થયું.

ચાંદ-સૂરજનું ગ્રહણ થાતું રહે છે એટલે,
તારલાની જેમ અમને જીવવાનું મન થયું.

જોખમી દાવો લગાવ્યા કાળના જુગારમાં,
ને હવે જીતેલ બાજી હારવાનું મન થયું.

આયનામાં ખુદને મળવાની ઘણી ઇચ્છા હતી,
લ્યો, મળ્યા તો કેમ આંસુ સારવાનું મન થયું ?

Advertisements

સાચું એ હોય છે જે સદા આવે ખ્વાબમાં?

‘સાચું એ હોય છે જે સદા આવે ખ્વાબમાં?’
તારો જ પ્રશ્ન પૂછી લીધો મેં જવાબમાં.

મારા પ્રણયમાં ક્યાંય કશીયે કમી નથી,
તારી જ ભૂલ લાગે છે મારા હિસાબમાં.

તારાં નયનની કોરથી અશ્રુ ઢળી રહ્યાં,
ફૂલોનો એક પ્રવાહ વહ્યો ફૂલછાબમાં.

શુધ્ધિનાં સાધનોથી ન સૌંદર્ય શોભતું,
ઝાકળ પડે તો દાગ રહે છે ગુલાબમાં.

લાગે છે મુજ વિશાળતા વિસ્તાર પામશે,
આવે છે એક વિરાન ધરા રોજ ખ્વાબમાં.

તું અને તારી વાતો પૃષ્ઠ – 02

 

તું અને તારી વાતો

પ્રેમ એટલે
તુજ વિશે લખતા,
મારુ ક્યાંક ખોવાઈ જવું…..!!


તારુ નામ એમ જ યાદ આવી જાય છે,
જ્યારે કોઈ મને મારી છેલ્લી ઈચ્છા પુછે છે..!!


સ્વપ્ન એટલે…
તારા વગર…
તને મળવું


બધી તકલીફો નો એક ઈલાજ.. ,
તકિયા ની જગ્યા એ તારો હાથ…..


ગઝલ પણ મારી છે, રજૂઆત પણ મારી છે,
પણ શબ્દોમાં સંતાઈને બેઠી છે, એ વાત તારી છે…


करवटें बदलने का भी क्या फायदा,
इस तरफ भी तुम, उस तरफ भी तुम..


પ્રેમ તો થઈ ગયો છે, પણ કબુલાત કોણ કરે..
પ્રેમ માં શબ્દો થકી રજૂઆત કોણ કરે
વાત કરવા તત્પર છે બંને પણ
સવાલ એ છે કે વાત ની શરૂઆત કોણ કરે?


હું નથી કેતો કે તારા વગર બધું સુનુ સુનુ લાગે છે..
હા.. તારા વગરની સાંજમાં, જરા એકલું વધારે લાગે છે..!!


એવુ નથી કે દિવસ નથી ઢળતા કે રાત નથી થતી,
બધૂ અધૂરું લાગે છે જ્યારે તારી સાથે વાત નથી થતી..!!


તું સાથ છે બસ એટલું જ ખાસ છે…
હું ચલાવી લઉં એમ છું મારા વગર,
પણ જીવવું શક્ય નથી તારા વગર..


ફોન માં તો હજારો ગીત છે,
પણ મને ગમતો અવાજ તો તારો જ છે


વિચાર જરા
હુ જેને વિચારું છુ
એ તુ જ કેમ!!!


એક સપનું તારી સાથે જીવવાનું છે
બાકી તો ખબર તો મને પણ છે
મરવાનું તો એકલું જ છે


પુરી રીતે તોડી દે છે મને,
તારુ આમ અધુરા મનથી વાત કરવી..!!


હું અને તું દિલ દઇને ઉજવીએ છીએ એટલું બસ છે.
મનના મેળાપની કંકોત્રી ક્યાં છપાવવાની હોય છે..!


દિલ પર ક્યાં કોઈ લખાણ ની જરૂર છે !
તમને જોઈ ને ધડકે છે તો તમારું જ હશે ને !!


હું તને ક્યાં ચાહું છું ચાહું છું મારી જાતને
તું હજી સમજી નથી આ સીધીસાદી વાતને


તું સાથે છે તો સફર એટલી ગમી ગઈ છે મને,
બીક રહ્યા કરે છે ક્યાંક મંઝીલ આવી ન જાય.


મને એ હમેશા કહેતી કે…
” તને શબ્દોથી રમતા બહુ આવડે છે”
અને
હું કહેતો ”તું આંખોથી રમી જાય છે એનું શું ?”


 

પૃષ્ઠ 0102

તું અને તારી વાતો પૃષ્ઠ – 01

476081828

 

મારી ચા ☕ માં થોડું ફૂંક મારી દઈશ??
આજે થોડી મોળી બની છે..


તું રોજ કહે છે કાલે વાત કરીશ
પણ કાલે મારી આંખો જ ના
ખુલી તો શુ કરીશ……….


એ પછી એણે લખ્યું
‘હું અને તું’
ને આ અને જેટલું અંતર, અમારી વચ્ચે કાયમ રહી ગયું.


તારી આંગળીઓ વચ્ચે ની ખાલી જગ્યા માં,
સૌથી શ્રેષ્ઠ રીતે બંધબેસતી ગોઠવણ એ મારી આંગળીઓ છે.


જયારે ને ત્યારે કસમ ના ખવાય,
તું મારી માટે વધારા ની નથી.


ભલે બેઠો હજારો વાર એનો હાથ ઝાલીને
પરંતુ એ ન સમજાયું હજી પણ એની નસ ક્યાં છે!


તું તો મને તારો બનાવી ને રાખ …
બધા એ મને તારો સમજી ને છોડી દીધો છે ..


નાનકડી ભૂલ થઇ મારી એમાં ગુસ્સો ન કર
એક દિલ છે આપણું એમાં હિસ્સો ન કર


હા મને ખબર છે,
નથી આવડતું મને પ્રેમ કરતા
પણ હા જેટલો પણ કર્યો છે,
તને જ કર્યો છે.


જિંદગી થી કોઈ ફરીયાદ નહીં રહે ,
જો એમા થોડીક ક્ષણો તારો સાથ રહે.


ચાલને ભાગીદારી કરીએ..
એક જ દીલમાં આપડે બંન્ને ધબકીએ…!!!


ભગવાન તને બધુ આપે,
અને,
મને બસ “તુ” આપે..!!


દિલનુ તો એવુ છે ને,
તમને જોઈને ય ધડકે છે..
ને,
તમને જોવાય ધડકે છે..!!


હું ક્યાં કહું છું કે તું આંગણ સુધી આવ,
આંખ મીચું ને બસ પાંપણ સુધી તો આવ


અડીખમ પર્વત જેવું હતુ આ મારુદિલ ,
બસ તારા એક અહેસાસ એ કરી દીધું મીણ…….


તારા માટે તો મેં એટલી હદ સુધી દુઆ કરી છે કે,
કોઈ તને પ્રેમ કરે તો પણ,
બસ મારા જેવો જ કરે..!!


લાગણીઓ ને જો પાંખો હોત તો,
હું ૨૪ કલાક તારી સાથે જ હોત ……


જોઈને મને…
તારી આંખો શરમાઈ ને નમતી હતી,
કેમ કહું તને ?
એ ક્ષણ મને કેટલી ગમતી હતી…!!!


ઘરમા હોત તો કાઢી
મૂકેત …..પણ…………..
તમે તો ઘર કરી ગયાં….


હું ઘરનો દરવાજો બની રહૂ આજીવન,
જો તુ તોરણ બની મને વળગી રહે..!!


 

પૃષ્ઠ 0102

મારી ન થઇ કદી જે આ મારી છે જીંદગી

 

મારી ન થઇ કદી જે આ મારી છે જીંદગી

મારી ન થઇ કદી જે આ મારી છે જીંદગી,
જીવ પડીકે બાંધી સદા ગાળી છે જીંદગી.

વિચારું વિસામો મળે ક્યાંક, થાક્યો છું તો,
ક્યાં અટકે છે આ તો એકધારી છે જીંદગી.

બહાર ભલે સૂર્ય ધગધગે, ફરક નહીં પડે,
ઉધડતી બંધ થતી, એક બારી છે જીંદગી.

નવો દિવસ નવી ઠોકરો, નવીનવી શીખ,
કંઇક કેટલીય ભૂલોથી સંવારી છે જીંદગી.

આવશે તેમ દેવાશે એ જ પ્રથા ,
ક્યાં કદી ગંભીરતાથી વિચારી છે જીંદગી.

સહારો નહિ, મને તો જોઇએ સત્કાર આદરથી

સહારો નહિ, મને તો જોઇએ સત્કાર આદરથી

સહારો નહિ, મને તો જોઇએ સત્કાર આદરથી,
હું પડછાયો દીવાલોનો નહીં માંગુ કોઇ ઘરથી.

ઊડે એનેય પાડે છે શિકારી લોક પથ્થરથી,
ધરા તો શું, અહીં ખાલી નથી આકાશ ઠોકરથી.

નથી હોતો કિનારો ક્યાંય દુનિયાનાં દુ:ખો માટે,
તૂફાનો કોઇ દી પણ થઇ શક્યાં નહિ મુક્ત સાગરથી.

બૂરા કરતાં વધારે હોય છે મર્યાદા સારાને,
કરે છે કામ જે શયતાન, નહિ થાશે તે ઇશ્વરથી.

શરાબીની તરસ કુદરતથી બુઝાતી નથી, નહિ તો –
ઘટાઓ તો ભરેલી હોય છે વર્ષાની ઝરમરથી.

કમળની પ્યાસ પણ મારા સમી લાગે છે, ઓ ઝાકળ!
સરોવરમાં રહી મુખ ઊંચુ રાખે છે સરોવરથી.

ઘણાં અવતાર છે એવા નથી જાતાં જે પાણીમાં,
ઘણાં જળબિન્દુ મોતી થઇને નીકળે છે સમંદરથી.

ચણી દીવાલ દુનિયાએ તો આપે દ્વાર દઇ દીધાં,
નહીં તો હું જુદો ન્હોતો કદીયે આપના ઘરથી.

વસીને મારા અંતરમાં પુરાવો તેં જ દઇ દીધો,
મને દાવો હતો કે હું તને ચાહું છું અંતરથી.

અસર છે એટલી ‘બેફામ’ આ નૂતન જમાનાની,
પુરાણો પ્રેમ પણ કરવો પડ્યો મારે નવેસરથી.

– બરકત વીરાણી ‘બેફામ’

લાગણી જેવું જરાપણ હોય તો, પાછા વળો

લાગણી જેવું જરાપણ હોય તો, પાછા વળો

લાગણી જેવું જરાપણ હોય તો, પાછા વળો
નીકળે એવું નિવારણ હોય તો, પાછા વળો !

જિંદગી, કંઈ એકલાં વીતી શકે એવી નથી
ક્યાં જવું એની વિમાસણ હોય તો, પાછા વળો !

આપણા સંબંધનો ઈતિહાસ જાજરમાન છે
જો સ્મરણ એકાદ પણ ક્ષણ હોય તો, પાછા વળો !

ખ્યાલ નહીં આવી શકે, વૈશાખમાં ભીનાશનોં
આંખ નહીં, રગમાં ય શ્રાવણ હોય તો, પાછા વળો !

ફૂલ માફક મેં હથેળીમાં જ રાખ્યાં છે, છતાં
સ્વપ્નમાં પણ આવતું રણ હોય તો, પાછા વળો !

આમ તો મારા હિસાબે, હાથ છે સંજોગનોં
તોય બીજું કોઇ કારણ હોય તો, પાછા વળો !

ખેલદિલી તો અમારી ખાસિયત છે, આગવી
એ વિષયમાં ગેરસમજણ હોય તો, પાછા વળો !

આટલાં વરસે ન શોભે, આમ તરછોડી જવું
સ્હેજપણ શેનું ય વળગણ હોય તો, પાછા વળો !

હું ય જીરવી નહીં શકું આઘાત, આવો કારમો
‘ને તમારે પાળવું પ્રણ હોય તો, પાછા વળો !