Two Liners પૃષ્ઠ – 02

00001

કોઈ ના મળે તમને તો તમે સામે થઈ કોઈ ને મળી જાવ,
અહમ ને મુકો આઘો, થોડા લાગણીમાં પલળી જાવ !!


किस मुँह से इल्ज़ाम लगाएं बारिश की बौछारों पर,
हमने ख़ुद तस्वीर बनाई थी मिट्टी की दीवारों पर !!


તોફાન બાદ પણ કોઈ નવો પડાવ આવશે,
ધીરજ રાખી ચાલે રાખ, નવો વળાંક પણ આવશે.


क्यों न आज गमो को, बेवकूफ बनाया जाय…!
दर्द कितना भी हो, जम के मुस्कराया जाय…!!


અમારી જિંદગીનો આ સરળ સીધો પરિચય છે,
રુદનમાં વાસ્તવિકતા છે ને હસવામાં અભિનય છે.


घर के अंदर भले जी भर के रो लो,
पर दरवाज़ा हँस कर ही खोलो।


ગમતાંને ગમતું દીધું છે
બીજે ક્યાં નમતું દીધું છે !


भुला न पाया उसे जिस को भूल जाना था
वफ़ाओं से मेरा रिश्ता बहुत पुराना था


ગમશે નહી તો પણ ગમાડવુ પડશે,
જીવતર તો છે રમકડું રમાડવુ પડશે..


शाम को जिस वक़्त ख़ाली हाथ घर जाता हूँ मैं
मुस्कुरा देते हैं बच्चे और मर जाता हूँ मैं


નિષ્ફળ પ્રણય નું કારણ પૂછો તો છે હજી હૃદય મા
એ રહી ગયા શરમ માં ને હું રહી ગયો વિનય માં


यूँ उम्र कटी दो अल्फ़ाज़ में
एक आस में , एक काश में


બોલાવ્યા મેં જેને ઘા ભરવા,
મંડ્યા એ નવા ઘા કરવા


यूँ ही न अपने मिज़ाज को चिड़चिड़ा कीजिये
कोई बात छोटी करे, तो दिल बड़ा कीजिये


ખુલ્લું હૃદય છે કોઈ ભલે પારખાં કરે,
પણ બારણું નથી કે બધા આવ જા કરે.


कितने दूर निकल गए, रिश्तो को निभाते निभाते..
खुद को खो दिया हमने, अपनों को पाते पाते..


સંગાથમાં મળતું સુખ આપણે ખોયું છે,
દિલ તો આપણાં બંનેનું સરખું રોયું છે.


इसी बहाने चलो ये भी तज्रबा तो हुआ
जो अपना लगता था वो खुलके दूसरा तो हुआ


સવાલો જીદંગીના એટલા તો અધરા ન હતા,
મુશ્કેલી એ હતી કે મળેલા ઉત્તર બધા ગમતા ન હતા.


अधूरा सा हरेक ख्वाब हकीकत में
बिखर बिखर जाता है मुकम्मल होते होते…


 

પૃષ્ઠ – 01 02

Advertisements

Two Liners પૃષ્ઠ – 01

Picture1

હતો જો પ્રથમ પ્રેમ સાચો તો બીજીવાર કેમ થયો,
અને જો હોય બીજો પ્રેમ સાચો તો પેહલો યાદ કેમ રહ્યો ?


ज़िंदगी मे ये हुनर भी आज़माना चाहिए ,
जंग जब अपनों से हो तो हार जाना चाहिए।


ન પૂછ કેમ સુગંધિત આ હૃદયની માટી છે,
ભીની ભીની ઘણી ઈચ્છાઓને મેં ત્યાં દાટી છે!


कुछ यूँ हो रहा है, प्यार का विस्तार….!!
जितना जिस से मतलब, उतना उस से प्यार….!!


આંખોનો કેટલોક બીજો ખ્યાલ રાખીએ ?
બહુ બહુ તો બેય હાથમાં રૂમાલ રાખીએ.


उसूलों पर जहाँ आँच आए टकराना ज़रूरी है
जो ज़िंदा हो तो फिर ज़िंदा नज़र आना ज़रूरी है


તારા સ્મરણને મારામાંથી બાદ કરી જોઉં,
કોશિશ હું આપઘાતની એકાદ કરી જોઉં.


अपनी मंजिल पे पहुंचना भी, खड़े रहना भी।
कितना मुश्किल है बड़े होके बड़े रहना भी।।


કોઈને ગુમાવવાની વ્યથા આ હૈયું જ જાણે છે,
લોકો તો કેમ છો કહીને બસ મજા માણે છે.


जहाँ पर जिक्र तुम्हारा है वो पन्ना मोड़ रखा है
मैंने अपने हालातों को समय पर छोड़ रखा है..


મારે સંબંધોની એ ગૂંચ તોડવી છે..
તું કે તો નવેસરથી ઢીલ છોડવી છે..


गीली लकड़ी सा इश्क तुमने सुलगाया है,
न पूरा जल पाया कभी न ही बुझ पाया है।


જે થાકી ગઈ છે, તું એને વધુ થકાવ નહીં,
નવા તમાશા જૂની આંખને બતાવ નહીં.


एक रास्ता यह भी है, मंजिलों को पाने का,
कि सीख लूँ मैं भी हुनर, हाँ में हाँ ‘ मिलाने का


મેં સરવાળા કર્યા સહુના અને ખુદને ગણ્યો નહીં
અને જગત આખું એમ સમજે કે હું બરાબર ભણ્યો નહીં.


भुला पाना बहुत मुश्किल है सब कुछ याद रहता है
मोहब्बत करने वाला इस लिए बरबाद रहता है


કોઈ મન થી કરે, એવા વહાલ ને શોધુ છું…
કોઈ હકથી પુછે , એવા સવાલ ને શોધુ છું..


बे-नाम सा ये दर्द ठहर क्यूँ नहीं जाता
जो बीत गया है वो गुज़र क्यूँ नहीं जाता


જે કંઈ છે તે આ બધું લાગણીઓ નું રમખાણ છે.
ક્યાંક છે એ અખૂટું ને ક્યાંક એની તાણ છે…!


जो मौत से ना डरता था बच्चों से डर गया
एक रात खाली हाथ जब मजदूर घर गया


 

પૃષ્ઠ – 01 02