પ્રીતની એકપક્ષી રમત થઇ ગઇ

પ્રીતની એકપક્ષી રમત થઇ ગઇ,
કેવી નાદાની સંજોગવત થઇ ગઇ.

હાર કે જીત જેવું કશું ના રહ્યું,
જિંદગી એક અમસ્તી શરત થઇ ગઇ.

નામ આવ્યું તમારું કે કિસ્સો ખતમ,
લાગણીઓ બધી એકમત થઇ ગઇ.

મારા દિલ પર વધુ ભાર એનો રહ્યો,
એમની જો કદી ‘હા’ તરત થઇ ગઇ.

જિંદગીએ હસીને કહ્યું મોત ને,
આપણી વચ્ચે કેવી રમત થઇ ગઇ.

સ્વપ્ન નો’તું – છતાં જઇને ભેટી પડ્યા,
’થી ભૂલ કેવી સખત થઇ ગઇ

– 

Advertisements

માનવ ન થઇ શક્યો તો એ ઇશ્વર બની ગયો

માનવ ન થઇ શક્યો તો એ ઇશ્વર બની ગયો.
જે કંઇ બની ગયો, એ બરાબર બની ગયો.

વર્ષો પછી મળ્યાં તો નયન ભીનાં થઇ ગયાં.
સુખનો પ્રસંગ શોકનો અવસર બની ગયો.

જ્યારે કવિતા લખવાનું ઇશ્વરને મન થયું
ત્યારે હું એના કાવ્યના અક્ષર બની ગયો.

રસ્તામાં એટલી બધી ખાધી છે ઠોકરો
મંઝિલ સુધી પહોંચતા પગભર બની ગયો

એ મુજને રડતો જોઇને ખુદ પણ રડી પડ્યાં.
મારો જ પ્રશ્ન એમનો ઉત્તર બની ગયો.

ઉંચકી રહ્યો ગઝલની ઇમારતના ભારને
એને નમન જે પાયાનો પથ્થર બની ગયો

છે આજ મારા હાથમાં મહેંદી ભરેલ હાથ,
મારો ય હાથ આજ તો સુંદર બની ગયો.

’ના શેર સાંભળી આશ્ચર્યથી કહ્યું:
ગઇ કાલનો આ છોકરો શાયર બની ગયો.

–  

વરસોથી સળગતો એક પ્રશ્ન પુછુ તો તારો જવાબ શું હશે?

પહેલી વખત ના પાડવાની આદત હોય છે સ્ત્રીઓને

વરસોથી સળગતો એક પ્રશ્ન પુછુ તો તારો જવાબ શું હશે?
પ્રેમથી નીતરતો એક પત્ર લખુ તો તારો જવાબ શુ હશે?

પહેલી વખત ના પાડવાની આદત હોય છે સ્ત્રીઓને
બીજી વખત પ્રેમનો પ્રસ્તાવ મૂકુ તો તારો જવાબ શુ હશે?

હજી પણ આવે છે યાદમાં તો ક્યારેક આંસું બની આંખમાં
ભુલી ગયો તને એમ બોલું ખોટું તો તારો જવાબ શુ હશે?

હજી પણ વિશાલના દિલમાં ઘૂઘવે છે આશાનો સાગર
પ્રેમથી તરબતર ગુલાબ આપુ, તો તારો જવાબ શું હશે?

વિશાલ મોણપરા

તું અને તારી વાતો પૃષ્ઠ – 10

 

તું અને તારી વાતો પૃષ્ઠ – 10

ના નિહાળ આ નજરે તુ મુજને હું મદહોશ થઇ જાઉ છું…!!
નીકળું છું શોધવા તુજને અને હું ખુદ ખોવાઇ જાઉ છુ..!!


એકઆદ ક્ષણ આપ તારા પ્રેમ ની મારેય પ્રેમ વિશે લખવુ છે


કદાચ મારી નિયતી મા એવું લખાયુ હસે કે
હુ તને ચાહુ, પણ તને ખબર ના પડે.
અને ખબર પડે તો કઇ ફરક ના પડે.


આખા દિવસભરનો થાક,
સ્વપ્નમાં થતાં તારા મિલન માત્રથી ઉતરી જાય,


આનાથી વધુ સુખ શુ હોય?
મારી જાણી જોઈને
કરેલી ભૂલ એટલે “તું..


તને આખી રાત એવી રીતે યાદ કરું છું
જાણે સવારે મારી પરીક્ષા હોય…


જીવી શકું હું કઈ રીતે તમને સ્મર્યા વગર,
પાંપણ કદીયે રહી શકે મટકું ભર્યા વગર?


मन्जिल को पाना उतना भी मुश्किल नही…
बस एक बहाना अपने बहानो को देकर देखिए..


મારાથી વધારે મારી આંખો તને ચાહે છે,
જ્યારે પણ તને યાદ કરું એ ભરાઈ આવે છે


તું એક જ છે અને બે જાતનો વહેવાર પણ રાખે..
દવા પણ તું જ કરે મારી અને બીમાર પણ તુ જ રાખે..!


💞🍃💞દૂધમાં ચોખા ભળે તો તેને ખીર કહેવાય
જો તું મને મળે તો તેને તકદીર કહેવાય.💞🍃💞


ના દેખ આમ મને તારી તિરછી નજરથી
દિલ તો ઘાયલ કર્યું છે હવે મને કરીશ કે શું ?


તું પેલા વરસાદની જેમ અચાનક ન આવ.
મારે ભીંજાવું કે કેમ એ નક્કી નથી થતું.


જયારે તારી આંખો માં જોયું મને એક ઉંખાણું મળ્યું,
તરતા તો આવડતું હતું પણ ડૂબવાનું એક ઠેકાણું, મળ્યું…


તારો છે સંગાથ તો જીવન બહુ વાલુ લાગે છે,
તારી વગર મારા શબ્દો ને પણ એકલવાયુ લાગે છે.


પ્રેમ ની તો ખબર નહિ પણ હા,
તારા લીધે ઈશ્વર સાથે ડખો ઘણીવાર થયો છે!


છાનું માનું છે પણ સવાલ કરે છે
તારા હોઠ પર તલ પણ ધમાલ કરે છે…🍁


હદયને હળવું કરવા તારી પાસે આવ્યો હતો..
પણ તારા આંસુએ ફરી મારા દર્દનું વજન વધારી દીધું…


એવુ નથી કે..જોર નથી મારી પાંખમાં .. પણ..
બસ ઉડવુ ગમતુ નથી, કેદ થયા પછી તારી આંખમાં…


કપમાં ભરીને પીવું છું અફસોસ એ જ કે
તારા કડક સ્વભાવની કોફી ન થઈ શકે


કિસ્સો શરૂ થયો હતો ફક્ત તારા નામથી
આગળ જતાં એ વાત અમારી બની ગઈ


ઊણપ માં કહું , તો બસ એક તું નથી ..
દોસ્ત , બાકી મારી પાસે શું નથી ??


આજે કંઇ અધૂરુ છે તારા વગર,
શું તારુ પણ એવુ જ છે મારા વગર ?


 

પૃષ્ઠ «0708091011

કમાણી હો કરોડોમા છતા જપતુ નથી હોતુ

કમાણી હો કરોડોમા છતા જપતુ નથી હોતુ
ખરૂ છે તત્વ લાલચનુ કદી ઘટતુ નથી હોતુ

જૂની ઉપલબ્ધિઓ ભૂલી કરો મિત્રો નવા કર્મો
કૂવો તરનાર દરિયો સર કદી કરતુ નથી હોતુ

જગતમા મૂળથી લઇ ટોચ લગ તારી હકૂમત છે
તને પૂછ્યા વિના કોઇ પાંદડુ ખરતુ નથી હોતુ

શહેર કે ગામડાના ભેદ તો માનવ બનાવે છે
ધરાને જોઇને વાદળ કદી ઝરતુ નથી હોતુ

કસબ એ ખૂબ જાણે છે ત્વરિત ઠંડુ થવાનો પણ
અમસ્તુ તાપમા પતરૂ કદી તપતુ નથી હોતુ

બધા શણગાર શબ્દોના કરી કાગળ સજાવે છે
હ્રદયથી કોઇ પણ સાચી ગઝલ લખતુ નથી હોતુ

દર્દ જીરવી ગયો, ગમ ખાઈ ગયો

દર્દ જીરવી ગયો, ગમ ખાઈ ગયો
એક પ્રસંગ એ રીતે સચવાઈ ગયો

સાચુ બોલ્યો તો વગોવાઈ ગયો
જૂઠ કહેવા જતાં પકડાઈ ગયો

સાવ ખૂણામાં મને નાખી દઈ
પૂછે છે “કેમ તું નંખાઈ ગયો?”

રોજ બદલ્યો મને થોડોથોડો
ને હવે કહે છે “તું બદલાઈ ગયો”!

– હું નથી જાણતો

એમાં તમે છો હું છું અને થોડા મિત્ર છે

એમાં તમે છો હું છું અને થોડા મિત્ર છે

એમાં તમે છો હું છું અને થોડા મિત્ર છે,
એથી જીવન કથાના પ્રસંગો સચિત્ર છે.

દિલની સમક્ષ મારે નથી તારી કંઇ જરૂર,
દર્પણ નથી હવે એ હવે તારું ચિત્ર છે.

એ સારા માનવીનું મુકદ્દર ઘડ્યું ખરાબ,
કોને કહું કે મારી વિધાતા વિચિત્ર છે ?

જો એમાં જીવ હોત તો એ પણ સરી જતે,
સારું છે – મારા હાથમાં નિર્જીવ ચિત્ર છે.

સૌ નીંદકોને લાવી દીધા છે પ્રકાશમાં,
આપ જ કહો કે કેટલું ઊજળું ચરિત્ર છે

‘બેફામ’ જાઉં છું હું નહાઇને ર્સ્વગમાં,
જીવન ભલે ને હોય મરણ તો પવિત્ર છે.

– બરકત વીરાણી ‘બેફામ’