अब मैं राशन की कतारों में नज़र आता हूँ

अब मैं राशन की कतारों में नज़र आता हूँ,
अपने खेतों से बिछड़ने की सजा पाता हूँ।

इतनी महंगाई की बाज़ार से कुछ लाता हूँ,
अपने बच्चों में उसे बाँट के शर्माता हूँ।

अपनी नींदों का लहूं पोंछने की कोशिश में,
जागते-जागते थक जाता हूं, सो जाता हूं।

कोई चादर समझ के खींच न ले फिर से “खलील”,
मैं कफ़न ओढ़ के फूटपाथ पे सो जाता हूँ।

खलील धनतेजवी

Advertisements

ચસોચસ ભીંસતા આકાશમાંથી બ્હાર આવી જા

ચસોચસ ભીંસતા આકાશમાંથી બ્હાર આવી જા,
મનાવી મન આ કારાવાસમાંથી બ્હાર આવી જા.

હવે તો તું જ તારી પીડનો અધ્યાય પૂરો કર,
અને બટકી ગયેલી ફાંસમાથી બ્હાર આવી જા.

પછી તો રાખમાંથી પણ ફરી બેઠી થઈ શકશે,
પ્રથમ જીવતેજીવત તું લાશમાંથી બ્હાર આવી જા.

ઋતુમાં આવશે તું યે,મજાની ફૂટશે કૂંપળ,
હથેળીના આ ઉજ્જડ ચાસમાંથી બ્હાર આવી જા.

નહીંતર ચામડીની જેમ એ વળગી જશે વલ્કલ,
ઉતાવળ કર અને વનવાસમાંથી બ્હાર આવી જા.

નવા દેશે, નવા વેશે, નવી કંઇ વારતા લખજે,
પુરાતન હાડ-લોહી-માંસમાંથી બ્હાર આવી જા.

સતત જળમાં રહીને ભલભલી ચીજો સડી જાતી,
ગમે તે કર એ ભીના પાશમાંથી બ્હાર આવી જા.

– 

જીવનમાં જ્યારે ચૌદિશે છલકાય છે ખુશી

જીવનમાં જ્યારે ચૌદિશે છલકાય છે ખુશી,
આંસુ બનીને આંખમાં મલકાય છે ખુશી.

તું આવ કે ન આવ, કહી દે કે આવશે,
જો! કેવી આ તરફ પછી વળ ખાય છે ખુશી.

વિશ્વાસ એકમાત્ર છે આધાર આપણો,
તૂટી ગયો એ જ્યારથી, સંતાય છે ખુશી.

ગાંડી ! રડી નથી પડ્યો, તું વાત મારી માન,
જોઈ તને યુગો પછી ઊભરાય છે ખુશી.

સરનામું જ્યારથી તું આ દિલનું ત્યજી ગઈ,
આવીને પાછી ઘરથી વળી જાય છે ખુશી.

– 

લીલુંછમ સાવ કૂણું પાંદડું તોડ્યાની આખી વાત મેં સૌ ઝાડથી છુપાવી છે

લીલુંછમ સાવ કૂણું પાંદડું તોડ્યાની આખી વાત મેં સૌ ઝાડથી છુપાવી છે
ને ગમતું એક પંખી બાનમાં રાખ્યાની આખી વાત મેં સૌ ઝાડથી છુપાવી છે

ઘણાયે વ્હાલથી જ્યાં વૃક્ષને વાવ્યાં હતાં, પાણીય સીંચ્યું, એ જ ઉપવનમાં પછી
બહુ ઠંડા દિલે દિવાસળી ચાંપ્યાની આખી વાત મેં સૌ ઝાડથી છુપાવી છે

મને પૂછી રહ્યા છે પર્ણ, ફૂલો, ડાળખી આ સ્તબ્ધતાનો અર્થ ને હું ચૂપ છું
કુહાડીનું ઘરે મ્હેમાન થઈ આવ્યાની આખી વાત મેં સૌ ઝાડથી છુપાવી છે

બધાં વૃક્ષો કનેથી બંધ આંખે નીકળ્યો છું, કોઈથી મેં આંખ મિલાવી નથી,
આ મારી આંખમાં એક ઝાડવું ઉગ્યાની આખી વાત મેં સૌ ઝાડથી છુપાવી છે

– 

આમ તો હરદમ હજૂરી હોય છે

આમ તો હરદમ હજૂરી હોય છે,
આપણા મનમાં જ દૂરી હોય છે.

મૌનની સરહદ વટાવી જાવ તો,
શબ્દ સઘળા બિનજરૂરી હોય છે.

ને પછી ઊગે છે સૂરજ આંગણે,
પહેલાં તારી યાદ સ્ફુરી હોય છે.

ધોમધખતા રણ વિશે ચિંતા ન કર,
રણની વચ્ચે પણ ખજૂરી હોય છે.

દૂર બેઠા યાદ આવે છે સતત,
પાન પણ કેવાં કપૂરી હોય છે.

એક પણ ઈચ્છા પૂરી ના થૈ શકી,
હર ગઝલ ‘’ અધૂરી હોય છે.

–  

अपनी राह पर चलने की जिद कर ली

अपनी राह पर चलने की जिद कर ली।
हर मोसम में खिलने की जिद कर ली।

रंगीन चहेरों की इस भीड में हमने;
अपनी पहचान रखने की जिद कर ली।

हमने तो बात अपने दिल की कह दी;
कुछ उनसे भी सुनने की जिद कर ली।

सूरज के ढलने पर रोते नहीं हम;
चाँद-तारों से मिलने की जिद कर ली।

कहते हैं हर दिल में बसते हैं राम;
हमने इन्सान बनने की जिद कर ली।

गझल-संपुट के हम तो विक्रेता हैं;
कुछ हमने भी लिखने की जिद कर ली।

– प्रवीण शाह

કાચબા સમ ચાલવાની વાત છે

કાચબા સમ ચાલવાની વાત છે
લક્ષ્ય ઉપર પહોંચવાની વાત છે.

ધમપછાડા કૈંક કીધાં આપણે,
ખેવના ખંખેરવાની વાત છે.

આગને પણ આશકા હું તો કરું,
સહેજ શગ સંકોરવાની વાત છે.

ડૂસકાં, ડૂમાં અને લઇ વેદના,
પ્રેમને પડકારવાની વાત છે.

આમ તો ચમકી રહ્યાં લાખો રતન,
જાતને શણગારવાની વાત છે.

પૃષ્ઠ પલટાવી અમે જોઈ લીધું,
વારતા વિસ્તારવાની વાત છે.

થાય જો ખોટાં સવાલો ભીતરે,
ઉત્તરો આ પી જવાની વાત છે.

– 

અંધારુ પીગળીને જીવતરમાં જો ઝમે છે

અંધારુ પીગળીને જીવતરમાં જો ઝમે છે,
તડકોય ધોળા દિવસે છુપાછુપી રમે છે.

આ ચંદ્ર પૂર્ણિમાનો સંતાઈ ક્યાં ગયો છે?
જાણે અમાસ માફક તારાઓ ટમટમે છે.

ડસતી રહે દ્વિધાઓ અવઢવના ન્હોર તીણા,
એકલતા કોરી ખાતી ક્યાં કોઈને ગમે છે..!!

જીવનની આ સફરમાં બસ એટલું છે નક્કી,
સૌને જ એ ગમે છે જે પ્રેમથી નમે છે.

ચારે દિશા ઉઘાડી, વાતો પવન અવિરત.
ત્યાં ઉગે છે, અવસાદ આથમે છે.

– 

આ સમયના તરંગને પકડી

આ સમયના તરંગને પકડી,
રાખ સાતેય રંગને પકડી.

ઊડવું તો સ્વભાવ છે એનો,
રાખજે મન-પતંગને પકડી.

લક્ષ્યને સાધવું થશે સ્હેલું,
રાખજે બસ ઉમંગને પકડી.

એમ ટુકડે બધું વિખેરાશે,
રાખજે તું સળંગને પકડી.

કે વિતી જાય જિન્દગી સ્હેજે
રાખ એવા પ્રસંગને પકડી.

– 

હવે તો બસ થયું બુદ્ધિ ! હું પાગલ થાઉં તો સારું !

હવે તો બસ થયું બુદ્ધિ ! હું પાગલ થાઉં તો સારું !
છલકવાનો સમય આવ્યો, છલોછલ થાઉં તો સારું !

જીવનનો ગરજતો સાગર ઘણો ગંભીર લાગે છે,
હવે હું ચાંદનીની જેમ ચંચલ થાઉં તો સારું !

જુઓ કિરણો વિખેરાયાં, ને ગુંજનગીત રેલાયાં,
હૃદય ઈચ્છી રહ્યું છે આજ : શતદલ થાઉં તો સારું !

મને આ તારી અધબીડેલ આંખોમાં સમાવી લે,
મને તો છે ઘણી ઈચ્છા કે કાજલ થાઉં તો સારું

ભલે હું શ્યામ લાગું, પણ મિલન આવું મળે કોને ?
તમન્ના છે કે તારા ગાલનો તલ થાઉં તો સારું !

યુગો અગણિત ભલે વીતે, મને એની નથી પરવા,
હું પ્રેમી કાજ એક જ પ્રેમની પલ થાઉં તો સારું !

મને એવા રૂપાળા ઘાવ દુનિયાએ કર્યા અર્પણ–
કે ખુદ દુનિયાને થઈ આવ્યું : ઘાયલ થાઉં તો સારું !

જીવનમાં આમ તો ક્યાંથી મળે લયબદ્ધ ચંચળતા
હું તારા ખૂબસૂરત પગની પાયલ થાઉં તો સારું !

તને તો આવડે છે ઠંડી ઠંડી આગ થઈ જાતાં,
મને છે મૂંઝવણ કે આંખનું જલ થાઉં તો સારું !

–