‘ખુદા મદદ કરે છે’ એવું ક્યાંક વાંચીને

‘ખુદા મદદ કરે છે’ એવું ક્યાંક વાંચીને;
નિરાંતે બેસી ગયો છું પલાઠી વાળીને.

થઈ છે ભૂલ એ સ્વીકારીને ય શું મળશે;
જીવન ગઝલ નથી કે વાંચુ હું સુધારીને.

પ્રયત્નો ઊંઘવાના થાય છે વિફળ તો પણ;
પથારી પાથરી ઈશ્વરનું નામ જાપીને.

વિફળ દુઆએ ન રાખ્યો વિકલ્પ બીજો કંઇ;
મેં નાવ છેવટે સોંપી દીધી ખલાસીને.

ભરમ તૂટી ગયો દિલમાં છે મારા પણ ઈશ્વર;
મળ્યું મને શું અરીસાને સામે લાવીને.

દિવસ બદલવાની ઉમ્મીદમાં એ પૂછું છું;
કહો, ક્યાં ફોડું હવે નારિયળ પછાડીને.

સળગતો રાખ્યો ઘરનો દીવો પણ;
હવે પીડે છે મારા હાથ દાઝી દાઝીને.

– 

Advertisements

વરસોથી સળગતો એક પ્રશ્ન પુછુ તો તારો જવાબ શું હશે?

પહેલી વખત ના પાડવાની આદત હોય છે સ્ત્રીઓને

વરસોથી સળગતો એક પ્રશ્ન પુછુ તો તારો જવાબ શું હશે?
પ્રેમથી નીતરતો એક પત્ર લખુ તો તારો જવાબ શુ હશે?

પહેલી વખત ના પાડવાની આદત હોય છે સ્ત્રીઓને
બીજી વખત પ્રેમનો પ્રસ્તાવ મૂકુ તો તારો જવાબ શુ હશે?

હજી પણ આવે છે યાદમાં તો ક્યારેક આંસું બની આંખમાં
ભુલી ગયો તને એમ બોલું ખોટું તો તારો જવાબ શુ હશે?

હજી પણ વિશાલના દિલમાં ઘૂઘવે છે આશાનો સાગર
પ્રેમથી તરબતર ગુલાબ આપુ, તો તારો જવાબ શું હશે?

વિશાલ મોણપરા

એમાં તમે છો હું છું અને થોડા મિત્ર છે

એમાં તમે છો હું છું અને થોડા મિત્ર છે

એમાં તમે છો હું છું અને થોડા મિત્ર છે,
એથી જીવન કથાના પ્રસંગો સચિત્ર છે.

દિલની સમક્ષ મારે નથી તારી કંઇ જરૂર,
દર્પણ નથી હવે એ હવે તારું ચિત્ર છે.

એ સારા માનવીનું મુકદ્દર ઘડ્યું ખરાબ,
કોને કહું કે મારી વિધાતા વિચિત્ર છે ?

જો એમાં જીવ હોત તો એ પણ સરી જતે,
સારું છે – મારા હાથમાં નિર્જીવ ચિત્ર છે.

સૌ નીંદકોને લાવી દીધા છે પ્રકાશમાં,
આપ જ કહો કે કેટલું ઊજળું ચરિત્ર છે

‘બેફામ’ જાઉં છું હું નહાઇને ર્સ્વગમાં,
જીવન ભલે ને હોય મરણ તો પવિત્ર છે.

– બરકત વીરાણી ‘બેફામ’