જે મને ગમતો નથી એવો જીવન આરામ છે

જે મને ગમતો નથી એવો જીવન આરામ છે,
આવ ઓ મૃત્યુ, મને તારું જરૂરી કામ છે.

ઓ શિખામણ આપનારા, બસ હવે જા, માફ કર,
કે મને એની ખબર છે મારો શું અંજામ છે.

હું તને ઈશ્વર કહું, અલ્લાહ કહું કે શું કહું?
કઈ ખબર પડતી નથી, શું સાચું તારું નામ છે?

મારી બેભાની ફક્ત મારા પ્રણય પુરતી નથી,
કે અહી મારી તો આખી જિંદગી બેફામ છે !

લાગણી જ્યાં જોઈ ત્યાં ફોકટમાં વેચાઈ ગયા,
કોઈ ના જાણી શક્યું કે શું અમારા દામ છે ?

એમની ઝુલ્ફોની યાદી એટલી થઇ ગઈ ,
કે સવારે પણ મને લાગે છે: જાણે શામ છે.

– 

Advertisements

દર્દ એવું કે કોઈ ના જાણે

દર્દ એવું કે કોઈ ના જાણે,
હાલ એવો કે બધા જાણે.

શું થયું ? તેય ક્યાં ખબર છે મને,
શું થવાનું હશે ખુદા જાણે.

આ ભટકવું રઝળવું ચારે તરફ,
તારી પાસે રહી ગયા જાણે.

વાત આવી જ હો તો શું કહીએ !
એ નથી કઈ જ જાણતા જાણે !

એમ ઉદાસ આંખે આભ જોતો રહ્યો,
તારી મળવાની હો જગા જાણે.

એને આપી ક્ષમા તો એ રીતે,
કઈ જ સુઝી નહિ સજા જાણે.

છે નિરાશામાં એક નિરાંત  ,
હો બધા દર્દની દવા જાણે.

– 

દુર્દશાનો એટલો આભાર હોય છે

દુર્દશાનો એટલો આભાર હોય છે,
જેને મળું છું, મુજથી સમજદાર હોય છે.

ઝંખે મિલનને કોણ જો એની મજા કહું !
તારો જે દૂરદૂરથી સહકાર હોય છે.

ટોળે વળે છે કોઈની દિવાનગી ઉપર,
દુનિયાના લોક કેવા મિલનસાર હોય છે.

દાવો અલગ છે પ્રેમનો દુનિયાની રીતથી,
એ ચૂપ રહે છે જેને અધિકાર હોય છે.

કાયમ રહી જાય તો પેગંબરી મળે,
દિલમાં જે એક દર્દ કોઈ વાર હોય છે.

જો એ ખબર પડે તો મજા કેટલી પડે,
ઈશ્વર જગતમાં કોનો તરફદાર હોય છે.

જાણે છે સૌ ગરીબ કે વસ્તુ બધી ,
ઈશ્વરથી પણ વિશેષ નિરાકાર હોય છે.

– 

સાચી છે મહોબ્બત તો એક એવી કલા મળશે

સાચી છે મહોબ્બત તો એક એવી કલા મળશે,
મળવાના વિચારોમાં મળવાની મજા મળશે.

તે બાદ ખટક દિલમાં રહેશે ન ગુનાહોની,
જ્યારે તું સજા કરશે ત્યારે જ ક્ષમા મળશે.

ભૂતકાળની મહેફિલમાં ચાલોને જરા જઈએ,
જો આપ હશો સાથે ફરવામાં મજા મળશે.

દુનિયાનાં દુ:ખો તારો આઘાત ભુલાવે છે,
નહોતી એ ખબર અમને આ રીતે દવા મળશે.

માનવનેય મળવામાં ગભરાટ થતો રે’ છે,
શું હાલ થશે મારો જ્યારે એ ખુદ મળશે.

થોડાંક અધૂરાં રહી છૂટા જો પડી શકીએ,
તો પાછું મિલન થાતાં થોડીક મજા મળશે.

હું પ્રયત્ન નહીં કરતે જો એની ખબર હોતે,
પણ જાણ નથી શું શું તદબીર વિના મળશે.

સમજી લ્યો એની સૌ વાત નિરાળી છે,
‘હા’ માં કદી ‘ના’ મળશે, ‘ના’ માં કદી ‘હા’ મળશે.

રહેવાને દીધી સૃષ્ટિ સંતોષ નથી એનો,
અમને તો હતું તારા હૈયામાં જગા મળશે.

નક્કી અને નિશ્ર્ચિત છે રસ્તાનો કોઈ છેડો,
ગ઼મ કર ન  એનો જેઓ કે ગયા, મળશે.

– 

મને એવી રીતે કઝા યાદ આવી

મને એવી રીતે કઝા યાદ આવી,
કોઈ એમ સમજે દવા યાદ આવી.

નથી કોઈ દુ:ખ મારા આંસુનું કારણ,
હતી એક મીઠી મજા યાદ આવી.

જીવનના કલંકોની જ્યાં વાત નીકળી,
શરાબીને કાળી ઘટા યાદ આવી.

હજારો હસીનોના ઈકરાર સામે,
મને એક લાચાર ‘ના’ યાદ આવી.

મોહબ્બતના દુ:ખની એ અંતિમ હદ છે,
મને મારી પ્રેમાળ મા યાદ આવી.

કબરના આ એકાંત,ઊંડાણ,ખોળો,
બીજી કો હુંફાળી જગા યાદ આવી.

સદા અડધે રસ્તેથી પાછો ફર્યો છું,
ફરી એ જ ઘરની દિશા યાદ આવી.

કોઈ અમને ભૂલે તો ફરિયાદ શાની!
અમને કોની સદા યાદ આવી?

– 

સંભાળજે ઓ દિલ આ કટોકટની ઘડી છે

સંભાળજે ઓ દિલ આ કટોકટની ઘડી છે,
આ દુનિયા મને એકીટશે જોઈ રહી છે.

આગળ તો જવા દે આ જીવનને પછી જોજે,
હમણાં શું જુએ છે એ સુખી છે કે દુ:ખી છે.

સજદામાં પડી જાઉં હું બળ દે ઓ બુઢાપા,
અલ્લાહ તરફ મારી કમર સહેજ ઝૂકી છે.

સૌ પાકા ગુનેગાર સુખી છે, હું દુ:ખી છું,
શું મારા ગુનાહોમાં કોઈ ચૂક થઈ છે ?

અલ્લાહ મને આપ ફકીરીની એ હાલત,
કે કોઈ ન સમજે, આ સુખી છે કે દુ:ખી છે.

– 

હું ક્યાં કહું છું આપની ‘હા’ હોવી જોઇએ

હું ક્યાં કહું છું આપની ‘હા’ હોવી જોઇએ ;
પણ ના કહો છો એમાં વ્યથા હોવી જોઇએ.

પૂરતો નથી નસીબનો આનંદ ઓ ખુદા,
મરજી મુજબની થોડી મજા હોવી જોઇએ.

એવી તો બેદિલીથી મને માફ ના કરો,
હું ખુદ કહી ઊઠું કે સજા હોવી જોઇએ.

આ તારું દર્દ હો જો બીજાને તો ના ગમે,
હમણાં ભલે કહું છું દવા હોવી જોઇએ.

મેં એનો પ્રેમ ચાહ્યો બહુ સાદી રીતથી,
નહોતી ખબર કે એમાં કલા હોવી જોઇએ.

ઝાહેદ આ કેમ જાય છે મસ્જિદમાં રોજ રોજ,
એમાં જરાક જેવી મજા હોવી જોઇએ.

પૃથ્વીની આ વિશાળતા અમથી નથી ,
એના મિલનની ક્યાંક જગા હોવી જોઇએ.

– 

એવો કોઇ દિલદાર જગતમાં નજર આવે

TW 01

 

એવો કોઇ દિલદાર જગતમાં નજર આવે ;
આપી દે મદદ કિતું ન લાચાર બનાવે.

હમદર્દ બની જાય જરા સાથમાં આવે ;
આ શું કે બધા દૂરથી રસ્તા જ બતાવે !

શું એને ખબર, કોની નજર પ્યાસી રહી ગઇ ?
જે ભેજમાં ચાલે અને પાલવ ન ઉઠાવે.

એ સૌથી વધુ ઉચ્ચ તબક્કો છે મિલનનો,
કહેવાનું ઘણું હો ને કશું યાદ ન આવે.

વાતોની કલા લ્યે કોઇ પ્રેમીથી તમારા,
એક વાત કરે એમાં ઘણી વાત છુપાવે.

રડવાની જરૂરત પડે ત્યાં સૂકાં નયન હો,
ને હસતો રહું ત્યાં જ જ્યાં હસવું નહિ આવે.

છે મારી મુસીબતનું એક આ કારણ,
હું મુજથી રૂઠેલો છું, મને કોણ મનાવે ?

– 

આ મોહબ્બત છે, કે છે એની દયા, કહેતા નથી

આ મોહબ્બત છે, કે છે એની દયા, કહેતા નથી,
એક મુદ્દત થઇ કે, તેઓ હા કે ના કહેતા નથી…

લ્યો નવાઇ આપની શંકા સુધી પહોંચી ગઇ,
બસ હવે આગળ અમે દિલની કથા કહેતા નથી…

એને તું સંયમ કહે, તારી કૃપા કિંતુ અમે,
મનમાં નબળાઇ છે તેથી દુર્દશા કહેતા નથી…

એ જ લોકો થઇ શકે છે મહેફિલોની આબરૂ,
જેઓ વેરાનીને પણ સૂની જગા કહેતા નથી…

બે જણા દિલથી મળે તો એક મજલીસ છે ,
દિલ વિના લાખો મળે, એને સભા કહેતા નથી…

– 

જે એ કહે કોઈ ન વ્યસન હોવું જોઈએ

જે એ કહે કોઈ ન વ્યસન હોવું જોઈએ,
કેવું અઘરું એનું જીવન હોવું જોઈએ…

ફુલોમાં કેમ શ્રેષ્ઠ છે ફુલો કપાસના,
એમાં છૂપેલું મારું કફન હોવું જોઈએ…

આમ જ નિભાવે પ્રેમને એવાય હોય છે,
એવું કશું નથી કે વચન હોવું જોઈએ…

જીવનમાં લાખ ઘટના બને છે, ભલે બને,
એમાંથી એક-બેનું મનન હોવું જોઈએ…

કોઈ અગમ્ય ડરથી ઉપડતા નથી કદમ,
બસ આટલામાં એનું સદન હોવું જોઈએ…

આવું સરસ ન હોય વાતાવરણ કદી,
કોઈની સાથે તારું મિલન હોવું જોઈએ…

પ્રેમાળ થઈને કોઈ શિખામણ દઈ શકે,
જીવનમાં એક એવું પતન હોવું જોઈએ…

આંસુ ઢળીને હોઠ પર આવી ગયા ,
પીવાને માટે મારું રુદન હોવું જોઈએ…

–