આ મોહબ્બત છે, કે છે એની દયા, કહેતા નથી

આ મોહબ્બત છે, કે છે એની દયા, કહેતા નથી,
એક મુદ્દત થઇ કે, તેઓ હા કે ના કહેતા નથી…

લ્યો નવાઇ આપની શંકા સુધી પહોંચી ગઇ,
બસ હવે આગળ અમે દિલની કથા કહેતા નથી…

એને તું સંયમ કહે, તારી કૃપા કિંતુ અમે,
મનમાં નબળાઇ છે તેથી દુર્દશા કહેતા નથી…

એ જ લોકો થઇ શકે છે મહેફિલોની આબરૂ,
જેઓ વેરાનીને પણ સૂની જગા કહેતા નથી…

બે જણા દિલથી મળે તો એક મજલીસ છે ,
દિલ વિના લાખો મળે, એને સભા કહેતા નથી…

– 

Advertisements

જે એ કહે કોઈ ન વ્યસન હોવું જોઈએ

જે એ કહે કોઈ ન વ્યસન હોવું જોઈએ,
કેવું અઘરું એનું જીવન હોવું જોઈએ…

ફુલોમાં કેમ શ્રેષ્ઠ છે ફુલો કપાસના,
એમાં છૂપેલું મારું કફન હોવું જોઈએ…

આમ જ નિભાવે પ્રેમને એવાય હોય છે,
એવું કશું નથી કે વચન હોવું જોઈએ…

જીવનમાં લાખ ઘટના બને છે, ભલે બને,
એમાંથી એક-બેનું મનન હોવું જોઈએ…

કોઈ અગમ્ય ડરથી ઉપડતા નથી કદમ,
બસ આટલામાં એનું સદન હોવું જોઈએ…

આવું સરસ ન હોય વાતાવરણ કદી,
કોઈની સાથે તારું મિલન હોવું જોઈએ…

પ્રેમાળ થઈને કોઈ શિખામણ દઈ શકે,
જીવનમાં એક એવું પતન હોવું જોઈએ…

આંસુ ઢળીને હોઠ પર આવી ગયા ,
પીવાને માટે મારું રુદન હોવું જોઈએ…

– 

એમ તારી ઉપર મરે કોઈ

એમ તારી ઉપર મરે કોઈ,
ખુદ તને પણ અમર કરે કોઈ…

જે છે દાતાર ઓળખતા નથી,
હાથ ક્યાં ક્યાં જઈ ધરે કોઈ…

તારી સામે જ નાઝ હો ઓ ખુદા,
તારી સામે જ કરગરે કોઈ…

ચારે બાજુ બધું જ સરખું છે,
કઈ દિશામાં કદમ ભરે કોઈ…

થાક એનો કદી ઉતરતો નથી,
જ્યારે બેસી રહે ઘરે કોઈ…

એક ખૂણો નિરાંતનો બસ છે,
આખી દુનિયા શું કરે કોઈ…

પ્રાણ એક જ છે કંઈક છે હક્ક્દાર,
કોની ઉપર કહો મરે કોઈ…

રૂપના બે પ્રકાર જોયા છે,
ચાહ રે કોઈ, વાહ રે કોઈ…

એ જ હિંમતનું કામ છે ઓ ,
ખુદના ચારિત્રથી ડરે કોઈ…

–– 

જીવન-મરણ છે એક બહુ ભાગ્યવંત છું

જીવન-મરણ છે એક બહુ ભાગ્યવંત છું,
તારી ઉપર મરું છું હું તેથી જીવંત છું…

ખૂશ્બૂ હજી છે બાકી જો સૂંઘી શકો મને,
હું પાનખર નથી-હું વીતેલી વસંત છું…

હદથી વધી જઈશ તો તરત જ મટી જઈશ,
બિંદુની મધ્યમાં છું-હું તેથી અનંત છું…

બન્ને દશામાં શોભું છું – ઝુલ્ફોની જેમ હું,
વીખરાયેલો કદી છું, કદી તંતોતંત છું…

મારા પ્રયાસ અંગે, ન આપો સમજ મને,
બુધ્ધિનો જેમાં ભાગ નથી એવો ખંત છું…

રસ્તે પલાંઠી વાળીને-બેઠો છું હું ,
ને આમ જોઈએ તો ન સાધુ ન સંત છું…

– 

 

જે ન લૂંટાય તે દોલત છે અમારી પાસે

જે ન લૂંટાય તે દોલત છે અમારી પાસે,
બસ ફક્ત એક મોહબ્બત છે અમારી પાસે…

દર્દ જે દીધું તમે પાછું તમે લઈ શકશો,
એ હજી સાવ સલામત છે અમારી પાસે…

આપ ચિંતા ન કરો, આપ ન બદનામ થશો,
કે બધા ભેદ અનામત છે અમારી પાસે…

કોઈ સમજી ન શકે એમ બધું કહી દઈએ,
કંઈક એવીય કરામત છે અમારી પાસે…

પ્રેમ વહેવાર નથી એમાં દલીલો ન કરો,
કે દલીલિ તો અકારત છે અમારી પાસે…

રાહ ક્યાં જોઈએ આગામી કયામતની ?
એક અમારીય કયામત છે અમારી પાસે…

– 

જાહેરમાં એ દમામ કે પાસ આવવા ન દે

જાહેરમાં એ દમામ કે પાસ આવવા ન દે,
અંદરથી એ સંભાળ કે છેટે જવા ન દે…

છોડ એવા શ્વાસને કે કશો એમાં દમ નથી,
જે મોતનો પસીનો સૂકવવા હવા ન દે…

મનદુઃખ થશે જરામાં કે ઊર્મિપ્રધાન છું,
તારી બધીય વાત મને જાણવા ન દે…

તુજ દર્દ જોઈએ છે મગર આટલું નહિ,
થોડી કચાશ કર, મને પૂરી દવા ન દે…

એના ઈશારા રમ્ય છે પણ એને શું કરું?
રસ્તાની જે સમજ દે, અને ચાલવા ન દે…

એવા કોઈ દિલેરની સંગત દે ઓ ખુદા,
સંજોગોને જે મારું મુકદર થવા ન દે…

એ અડધી મોત કષ્ટ બની ગઈ છે પ્રાણ પર,
જે ઊંઘ પણ ન આપે અને જાગવા ન દે…

આનંદ કેટલો છે બધી જૂની યાદમાં,
કિંતુ સમય જો એમાં ખ્યાલો થવા ન દે…

કેવો ખુદા મળ્યો છે ભલા શું કહું ,
પોતે ન દે, બીજાની કને માંગવા ન દે…

– 

પ્રીતમાં નિષ્ફળ જતાં ચારે તરફથી પ્રીત છે

પ્રીતમાં નિષ્ફળ જતાં ચારે તરફથી પ્રીત છે,
હારી ગયા તો શું થયું એમા અમારી જીત છે.

તાલ જો એને કોઈ આપે તો હું ગાયા કરું,
મારા હોઠોમાં છૂપેલાં જે મધુરાં ગીત છે.

કોઈ પાગલ થાય, કોઈ લીન હો વહેવારમાં,
પ્રેમ એકજ-કિંતુ એની જુદી જુદી રીત છે.

છે મને અફસોસ કે વર્ષો પછી સમજી શક્યો,
જેમાં તારું હિત છે એમાંજ મારું હિત છે.

હો ભલે નિંદા છતાં આવા મધુરા કંઠથી,
જે તમે કરતા રહ્યા છો એ તો સુંદર ગીત છે.

સૌ નિકટ જન શ્વાસલઈ રહ્યા છે ઓ ,
હો ભલે ચિતા સળગતી પણ હવા તો શીત છે.

–